Rozdział 3

Dzisiaj jest 1 kwietnia - prima aprilis, sobota oraz powrót Patryka. Zrobię mu taki kawał, już mam mały pomysł.
Była już 14:28, a brat miał być jakoś tak koło 15. Miałam jeszcze trochę czasu więc poszłam do siebie i zaczęłam czytać książkę.
- Hej, siostra! - krzyknął Patryk gdy wszedł do pokoju.
- Patryk - pisnęłam i przytuliłam go - już jutro lecimy do Londynu. Pożegnałeś się z wszystkimi?
- Taa. Adam był smutny, a Daria nie chciała mnie puścić i się rozpłakała, może jutro się jeszcze spotkamy -  Adam i Daria to są najlepsi przyjaciele mojego brata. Poznali się w szkole do której chodzi Patryk. Są parą, i są bardzo fajni, myślę że może moglibyśmy się zaprzyjaźnić ale widzę ich zbyt rzadko, bo mieszkają po drugiej stronie Warszawy.
- Szkoda mi ich trochę, stracą tak fajnego przyjaciela - powiedziałam i zrobiłam smutną minę.
- Już nie znajdą takiego super mnie.
- Hahahaha. Dobrze mówisz. Masz nawet fajnie ułożone włosy. Przyznaj się jak długo je układałeś? - powiedziałam i rozwaliłam mojemu bratu fryzurę.
- Ej, ej... Tak chcesz się bawić? Ok, sama tego chciałaś - powiedziawszy to zaczął mnie niemiłosiernie łaskotać. Wiedział bardzo dobrze że mam straszne łaskotki, wykorzystuje to bardzo często.
- Patryyyyk... przestań, przepraszam, już nie będę - mówiłam przez śmiech.
- Dobra, zlituję się na tobą. Ale zapamiętaj to był tylko pierwszy raz, drugiego nie będzie.
- Spoko... Bardzo jesteś głodna Patrycjo? - zaczęłam się śmiać sama z siebie.
- Znowu zaczynasz? - uniósł brew do góry - a co do pytania, to jestem głodny - wyraźnie zaznaczył ostatnie słowo.
- Okej, bracie. Chodźmy do kuchni tam coś może zrobimy do jedzenia - powiedziałam.
Zeszliśmy na dół, Patryk od razu pobiegł do lodówki.
- Mamy mleko, kilka jajek, ser, pomidora, olej. Co jemy?
- No oleju na pewno nie będę jadła... Wiesz co, mam pomysł. Zamów pizzę, ja idę do pokoju i włączę jakiś film, pooglądamy sobie.
- Siostra, pomimo twojej głupoty, czasami naprawdę masz fajne pomysły - No wiesz co?
- Ten mądry się znalazł - powiedziałam, a Patryka telefon zawibrował.
- Zaczekaj odbiorę - odszedł w drugi kąt kuchni, ale doskonale go słyszałam - No hej mamo... Tak, yhm... Siedzi sobie i mnie podsłuchuje - skąd on wiedział? - Cooooo?... No dobra, przekażę... Ok, to pa odwrócił się do mnie, miał jakąś taką dziwną minę...
- Co masz mi przekazać? - serio byłam ciekawa.
- Dzwoniła mama... i kazała ci powiedzieć, że jednak nie wyjeżdżamy do Anglii... Zostajemy w Polsce...
-Cooooooo? - Czułam jak wszystkie kolory odeszły mi z twarzy - To nie możliwe... Nieee... To nie jest prawda, powiedz że to nieprawda... Patryk, odezwij się...
- Hahahaha, pryma aprilis. Ty naprawdę uwierzyłaś w to, że można odwołać wyjazd tak z dnia na dzień? Oj, ty serio jesteś głupia...
- PATRYK!!! - wydarłam się - Nie masz życia... Idioto, wiesz jak się przestraszyłam? Mało co zawału nie dostałam - i zaczęłam go gonić po całym domu. Gdy już miałam się poddać, on poleciał jak długi - Hahahaha, ty niezdaro, hahaha - łaskotki nic by nie dały, bo on ich nie miał. Więc położyłam się na niego.
- Aaaaaaa, ludzie ratunku. Ona chce mnie zabić - zaczął się wydzierać.
- Ta ucisz się... Zaraz sąsiedzi zadzwonią na policję.
- No i dobrze. Zabiorą cię ze sobą i w końcu będę miał spokój - żeby zaraz ciebie nie zabrali.
- Taaak, bla, bla, bla. A tak w ogóle, mama dzwoniła specjalnie byś wykonał ten swój wyśmienity żart?
- Nie, mama dzwoniła po to by powiedzieć mi że razem z tatą wracają późno. Ale, dziękuję za ten super komplement - powiedział uśmiechając się.
- A tak w ogóle to gdzie oni są?
- Nie wiem, przywieźli mnie i chyba pojechali na jakąś kolację...
- Ok, to idź zadzwoń po tą pizzę. Ja idę do salonu.
Jak powiedziałam, tak i zrobiłam. Wybrałam jakiś pierwszy lepszy film i włączyłam. Która to godzina? Ok, 17:30.
- Patryyyyk, ja idę do pokoju dopakować kilka drobiazgów, tobie radzę to samo.
- Juliuszu, spokojnie. Przed wyjazdem spakowałem trochę ubrań, a przypominam ci że jutrzejszy lot mamy o 20:30. Więc spokojnie.
- Ok, jak chcesz, ale ja idę do siebie.
Poszłam do pokoju, wybrałam sobie ciuchy na jutro, spakowałam jakieś drobiazgi, czyli zdjęcia z Magdą, z Patrykiem, mam jeszcze jakieś z jego znajomymi, jakieś plakaty, pamiątki z różnych miejsc. Laptop i książkę, którą teraz czytam, postanowiłam spakować jutro. Poszłam jeszcze wziąć prysznic. Przebrałam się w moją piżamkę. W pewnym momencie usłyszałam dzwonek do drzwi...
- Ja otworzę - krzyknął Patryk - Julka chodź, mamy pizzę.
- Już idę. Mmmm... jak pięknie pachnie - weszliśmy do salonu i włączyłam film.
Mieliśmy oglądać jeden film, ale zrobiliśmy sobie maraton filmowy. Wyszło na to, że zaspaliśmy na kanapie.